Las bez strachu: Jak się przygotować i co robić, gdy zabłądzisz?

Ten artykuł to kompleksowy przewodnik dla każdego, kto chce czuć się bezpieczniej podczas leśnych wędrówek. Dowiesz się, jak skutecznie zapobiegać zgubieniu się, a także co krok po kroku robić, gdy znajdziesz się w trudnej sytuacji, łącząc nowoczesne technologie z tradycyjnymi metodami orientacji.

Twój plan przetrwania w lesie: Jak się przygotować, by nigdy nie zabłądzić?

Planowanie to podstawa: Pierwszy krok do bezpiecznej przygody

Z mojego doświadczenia wynika, że kluczem do bezpiecznej i udanej wyprawy do lasu jest zawsze staranne planowanie. To właśnie na tym etapie możemy zminimalizować ryzyko zagubienia się i przygotować się na ewentualne nieprzewidziane sytuacje. Zanim postawisz pierwszy krok w głąb leśnej gęstwiny, poświęć chwilę na przemyślenie kilku kwestii.

Przede wszystkim, wyznacz trasę na mapie. Niezależnie od tego, czy korzystasz z tradycyjnej mapy papierowej, czy aplikacji mobilnej, musisz wiedzieć, gdzie zamierzasz iść. Oszacuj czas przejścia, biorąc pod uwagę nie tylko dystans, ale i ukształtowanie terenu oraz kondycję fizyczną wszystkich uczestników zawsze dostosowuj tempo do osoby najwolniejszej. To nie wyścig, a bezpieczna przygoda.

Kolejnym niezwykle ważnym elementem jest sprawdzenie prognozy pogody. Las potrafi być kapryśny, a nagła zmiana warunków atmosferycznych, taka jak ulewny deszcz czy burza, może drastycznie utrudnić orientację i zwiększyć ryzyko wychłodzenia. Upewnij się również, czy nie ma żadnych zakazów wstępu do lasu, na przykład z powodu zagrożenia pożarowego czy prac leśnych. Te proste kroki nie tylko minimalizują ryzyko zagubienia, ale przede wszystkim zwiększają Twoje bezpieczeństwo i komfort podczas całej wyprawy.

Niezbędnik leśnego wędrowca: Co spakować do plecaka, by uniknąć kłopotów?

Odpowiedni ekwipunek to Twój najlepszy przyjaciel w lesie. Nawet jeśli planujesz krótką wycieczkę, zawsze warto mieć przy sobie kilka podstawowych rzeczy, które mogą okazać się nieocenione w awaryjnej sytuacji. Oto moja lista niezbędników:

• Naładowany telefon i powerbank: Telefon to Twoje podstawowe narzędzie komunikacji i nawigacji. Upewnij się, że jest w pełni naładowany, a powerbank zapewni mu dodatkowe godziny pracy, co jest kluczowe, gdy szukasz pomocy lub próbujesz zlokalizować się na mapie.
• Apteczka pierwszej pomocy: Niewielkie otarcia, skaleczenia czy ukąszenia owadów zdarzają się często. Apteczka z podstawowymi środkami (plastry, bandaż, środek dezynfekujący, leki przeciwbólowe) to absolutna podstawa.
• Latarka (najlepiej czołówka) i zapasowe baterie: Nawet jeśli planujesz wrócić przed zmrokiem, sytuacja może się zmienić. Czołówka pozwoli Ci swobodnie poruszać się po zmroku, pozostawiając ręce wolne.
• Płaszcz przeciwdeszczowy lub lekka kurtka: Pogoda w lesie bywa zdradliwa. Warstwa chroniąca przed deszczem i wiatrem to podstawa, by uniknąć wychłodzenia.
• Odpowiednie obuwie (najlepiej za kostkę) i nakrycie głowy: Solidne buty zapewniają stabilność i chronią przed urazami, a nakrycie głowy chroni przed słońcem lub utratą ciepła.
• Długie spodnie: Chronią nogi przed kleszczami, otarciami i gałęziami.
• Woda i prowiant: Nawodnienie i energia to podstawa. Zawsze miej przy sobie więcej wody i jedzenia, niż myślisz, że potrzebujesz. Baton energetyczny czy kanapka mogą uratować sytuację, gdy wyczerpanie zacznie utrudniać logiczne myślenie.

Zostaw ślad za sobą: Dlaczego poinformowanie bliskich może uratować Ci życie?

To jeden z najprostszych, a zarazem najbardziej niedocenianych kroków bezpieczeństwa. Zawsze, ale to zawsze informuj bliskich o swoich planach, zanim wyruszysz do lasu. Nie chodzi tu o kontrolę, lecz o Twoje bezpieczeństwo. W przypadku zaginięcia, ta informacja może okazać się bezcenna i znacząco przyspieszyć akcję poszukiwawczą.

Co konkretnie należy przekazać? Po pierwsze, dokładną trasę, którą zamierzasz pokonać, lub przynajmniej obszar, w którym będziesz się poruszać. Po drugie, przewidywany czas powrotu. Po trzecie, jeśli idziesz z kimś, podaj imiona i nazwiska towarzyszy. Jeśli masz zamiar zmienić plany, koniecznie powiadom o tym osobę, którą wcześniej poinformowałeś.

Dlaczego to takie ważne? Jeśli nie wrócisz o ustalonej porze, Twoi bliscy będą wiedzieli, że coś jest nie tak i będą mogli wszcząć alarm. Dysponując informacjami o Twojej trasie, służby ratunkowe będą miały znacznie zawężony obszar poszukiwań, co zwiększa szanse na szybkie odnalezienie i pomoc. To prosty akt odpowiedzialności, który w krytycznej sytuacji może dosłownie uratować Ci życie.

Sztuka nawigacji w dziczy: Jak czytać las niczym otwartą księgę?

Technologia w służbie bezpieczeństwa: Najlepsze aplikacje i mapy offline na telefon

W dzisiejszych czasach technologia może być naszym sprzymierzeńcem w lesie. Smartfony, wyposażone w moduły GPS i odpowiednie aplikacje, potrafią znacząco ułatwić orientację w terenie. Kluczowe jest jednak, aby wiedzieć, jak z nich korzystać i przygotować je na warunki, w których zasięg sieci komórkowej może być ograniczony lub całkowicie niedostępny.

Moją rekomendacją numer jeden jest aplikacja mBDL (mobilny Bank Danych o Lasach), stworzona przez Lasy Państwowe. To oficjalne narzędzie, które oferuje bardzo dokładne mapy leśne, zawierające nie tylko drogi i ścieżki, ale także numery oddziałów leśnych, co jest nieocenione w przypadku zgubienia się. Co najważniejsze, aplikacja mBDL umożliwia pobranie map do użytku offline. Oznacza to, że nawet bez dostępu do internetu, będziesz mógł korzystać z GPS-u w telefonie, aby śledzić swoją pozycję na mapie. Zawsze upewnij się, że masz pobrane mapy obszaru, do którego się wybierasz.

Oprócz mBDL, istnieje wiele innych aplikacji do map offline, które mogą być przydatne, takich jak Locus Map, Maps.me czy OsmAnd. Warto mieć jedną z nich jako alternatywę lub uzupełnienie. Pamiętaj jednak, że nawet najlepsza aplikacja nie zastąpi zdrowego rozsądku i podstawowej wiedzy o orientacji w terenie. Technologia to wsparcie, nie jedyne rozwiązanie.

Tajemnica leśnych słupków: Jak odczytać numery oddziałów i poznać swoją lokalizację?

Polskie lasy są niezwykle dobrze zorganizowane, a kluczem do zrozumienia tej organizacji są tak zwane słupki oddziałowe. To niepozorne, często drewniane słupki, które w rzeczywistości są Twoimi drogowskazami w gęstwinie. Lasy w Polsce są podzielone na regularne oddziały leśne, które na nizinach mają zazwyczaj kształt prostokątów, a w górach bywają bardziej nieregularne ze względu na ukształtowanie terenu.

Gdzie ich szukać? Zazwyczaj słupki oddziałowe znajdują się w południowo-zachodnich narożnikach każdego oddziału leśnego. Na każdym słupku znajdziesz cztery numery. Są to numery czterech sąsiadujących oddziałów leśnych, które stykają się w tym właśnie punkcie. Kluczowe jest zrozumienie, jak te numery są rozmieszczone i co oznaczają.

Z reguły numery oddziałów leśnych rosną z północnego wschodu na południe i zachód. Oznacza to, że jeśli jesteś w punkcie, gdzie spotykają się cztery oddziały, a numery rosną w kierunku, w którym się poruszasz, możesz zorientować się, w którym kierunku geograficznym podążasz. Znajomość tych numerów i ich lokalizacji na mapie (np. w aplikacji mBDL) pozwala na niezwykle precyzyjne określenie Twojej pozycji, co jest bezcenne, gdy musisz wezwać pomoc. Wystarczy, że podasz dyspozytorowi numer ze słupka, a on będzie wiedział, gdzie dokładnie się znajdujesz.

Powrót do korzeni: Naturalne metody wyznaczania kierunków, gdy technika zawiedzie

Choć technologia jest potężnym narzędziem, zawsze musimy być przygotowani na sytuację, gdy zawiedzie rozładuje się bateria, zgubimy telefon, czy po prostu nie będzie zasięgu GPS. W takich momentach wracamy do korzeni i polegamy na obserwacji natury. To umiejętności, które każdy leśny wędrowiec powinien choć w podstawowym stopniu opanować.

Najbardziej podstawową metodą jest orientacja za pomocą słońca. Pamiętaj, że słońce wschodzi na wschodzie, w południe (około godziny 12:00 czasu słonecznego, czyli 13:00 lub 14:00 czasu letniego) jest na południu, a zachodzi na zachodzie. Jeśli wiesz, która jest godzina, możesz w przybliżeniu określić kierunki geograficzne. Na półkuli północnej, w południe, słońce zawsze wskazuje południe.

Często słyszy się o mchu na drzewach jako wskaźniku północy. Mech faktycznie preferuje zacienione i wilgotne strony, które często są stronami północnymi. Jednak w gęstym lesie, gdzie światło słoneczne jest mocno rozproszone, a wilgotność wysoka, mech może rosnąć dookoła pnia. Dlatego tej metody nie traktuj jako niezawodnej, a jedynie jako wskazówkę, którą należy potwierdzić innymi obserwacjami.

W nocy, jeśli niebo jest bezchmurne, możesz skorzystać z gwiazd. Na półkuli północnej kluczowa jest Gwiazda Polarna, która zawsze wskazuje północ. Znajdziesz ją, lokalizując Wielki Wóz (część gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy) i przedłużając pięciokrotnie linię łączącą dwie ostatnie gwiazdy dyszla. To wymaga jednak pewnej wprawy i znajomości nieba. Pamiętaj, że te metody są awaryjne i wymagają praktyki, ale mogą okazać się bezcenne.

Znaki na szlaku: Co naprawdę oznaczają kolory malowane na drzewach?

Podczas wędrówek po lesie często napotykamy na kolorowe znaki namalowane na drzewach. To system znakowania szlaków turystycznych PTTK, który ma za zadanie ułatwić nam nawigację. Wiele osób myli kolory szlaków z ich trudnością, co jest błędem. Kolory szlaków (np. czerwony, czarny, niebieski, zielony, żółty) nie oznaczają ich trudności, lecz pełnią różne funkcje.

Na przykład, szlak czerwony jest zazwyczaj szlakiem głównym, dalekobieżnym, często prowadzącym przez najciekawsze fragmenty danego regionu. Szlak niebieski to często szlak długodystansowy, ale o nieco mniejszym znaczeniu niż czerwony. Zielony to szlak łącznikowy lub dojściowy, a żółty to zazwyczaj krótki szlak łącznikowy, dojściowy do jakiegoś punktu widokowego czy atrakcji. Szlak czarny, wbrew pozorom, wcale nie jest najtrudniejszy to najczęściej bardzo krótki szlak dojściowy, np. do przystanku autobusowego czy parkingu.

Znaki składają się zazwyczaj z trzech poziomych pasków: dwa białe na zewnątrz i kolorowy w środku. Zwracaj uwagę na ich kształt strzałka oznacza zmianę kierunku, a dwa paski obok siebie informują o bliskości skrzyżowania. Pamiętaj, aby zawsze podążać za znakami o tym samym kolorze. Jeśli przez dłuższy czas nie widzisz żadnego znaku, prawdopodobnie zboczyłeś ze szlaku. Zrozumienie tego systemu jest kluczowe, aby nie zgubić się na oznakowanych trasach.

Zgubiłem się! Co robić? Protokół postępowania w sytuacji kryzysowej

STOP najważniejszy akronim w survivalu: Jak opanować panikę i odzyskać kontrolę?

Moment, w którym zdajesz sobie sprawę, że się zgubiłeś, jest jednym z najbardziej stresujących. Pierwszą i najważniejszą reakcją, jaką musisz w sobie wypracować, jest opanowanie paniki. Panika jest Twoim największym wrogiem w lesie, ponieważ prowadzi do irracjonalnych decyzji i marnowania cennej energii. Właśnie dlatego w survivalu powstała procedura S.T.O.P., która jest moim zdaniem absolutną podstawą postępowania w takiej sytuacji.

S Stop (Zatrzymaj się): To najtrudniejszy, ale i najważniejszy krok. Kiedy uświadomisz sobie, że jesteś zagubiony, natychmiast przestań iść. Usiądź, oprzyj się o drzewo, zrób cokolwiek, aby przerwać bezcelowe błądzenie. Daj sobie chwilę na uspokojenie oddechu i myśli. Wycisz emocje, zanim podejmiesz jakąkolwiek decyzję.

T Think (Pomyśl): Po uspokojeniu się, zacznij analizować sytuację. Gdzie ostatni raz widziałeś znajomy punkt? Jak długo idziesz? Czy słyszysz jakieś dźwięki (ruch samochodów, szczekanie psa, szum wody)? Sprawdź swój ekwipunek co masz przy sobie? Ile masz wody, jedzenia, czy masz latarkę? Przypomnij sobie, co wiesz o okolicy, czy widziałeś jakieś charakterystyczne punkty.

O Observe (Obserwuj): Rozejrzyj się uważnie wokół siebie. Szukaj wszelkich wskazówek. Czy są jakieś ślady zwierząt, które mogą prowadzić do wody? Czy widzisz ślady ludzkiej działalności (śmieci, wydeptane ścieżki, słupki oddziałowe)? Jak wygląda ukształtowanie terenu? Czy widzisz jakieś charakterystyczne drzewa, skały? Zwróć uwagę na kierunek wiatru, położenie słońca.

P Plan (Zaplanuj): Na podstawie zebranych informacji, opracuj plan działania. Czy spróbujesz wrócić po własnych śladach? Czy zdecydujesz się na pozostanie w miejscu i czekanie na pomoc? Jeśli zdecydujesz się na ruch, w jakim kierunku pójdziesz? Zawsze miej plan B. Pamiętaj, że nawet zły plan jest lepszy niż brak planu. Procedura S.T.O.P. daje Ci strukturę i pozwala odzyskać kontrolę nad sytuacją, co jest kluczowe dla Twojego bezpieczeństwa.

Zostać czy iść? Ocena sytuacji i podejmowanie kluczowych decyzji

Po zastosowaniu procedury S.T.O.P. stajesz przed dylematem: czy lepiej pozostać w miejscu i czekać na pomoc, czy próbować wydostać się z lasu na własną rękę? Nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi, ponieważ wszystko zależy od konkretnej sytuacji, Twojego doświadczenia i dostępnych zasobów.

Kiedy warto pozostać w miejscu? Jeśli masz pewność, że ktoś wie o Twojej obecności w lesie i wkrótce wszcznie alarm, pozostanie w miejscu jest często najbezpieczniejszą opcją. Zostawanie w jednym punkcie znacznie ułatwia służbom ratunkowym odnalezienie Cię, zwłaszcza jeśli potrafisz podać swoją lokalizację (np. numer słupka oddziałowego). Pozostań, jeśli jesteś wyczerpany, ranny, zapada zmrok lub pogoda gwałtownie się pogarsza. W takim przypadku skup się na budowie schronienia i oszczędzaniu energii.

Kiedy warto próbować się przemieszczać? Jeśli nikt nie wie, gdzie jesteś, lub masz pewność, że w pobliżu znajduje się jakiś charakterystyczny punkt (np. droga, rzeka, linia energetyczna), możesz podjąć próbę ruchu. Kluczowe jest jednak, aby poruszać się w jednym, konsekwentnym kierunku. Nie błądź bez celu. Jeśli zdecydujesz się na ruch, szukaj łatwych do śledzenia punktów orientacyjnych, takich jak strumienie (zazwyczaj prowadzą do większych rzek i osad ludzkich), linie energetyczne, wyraźne drogi leśne. Pamiętaj, aby zostawiać za sobą ślady (np. układając kamienie, łamiąc gałązki), aby w razie potrzeby móc wrócić.

Moja rada: jeśli masz wątpliwości, zawsze wybierz pozostanie w miejscu. Bezpieczeństwo jest najważniejsze, a służby ratunkowe są znacznie skuteczniejsze, gdy wiedzą, gdzie szukać i mają stabilny punkt odniesienia.

Znajdź azyl: Jak przygotować tymczasowe schronienie przed zmrokiem i złą pogodą?

Gdy zapada zmrok lub pogoda zaczyna się psuć, a Ty wciąż jesteś zagubiony, priorytetem staje się znalezienie lub zbudowanie tymczasowego schronienia. Schronienie zapewni Ci ochronę przed wychłodzeniem, deszczem, wiatrem i dzikimi zwierzętami, a także da poczucie bezpieczeństwa, co jest ważne dla utrzymania morale.

Najpierw wybierz odpowiednie miejsce. Szukaj terenu suchego, osłoniętego od wiatru, najlepiej pod dużym, zdrowym drzewem (unikaj drzew, które mogą się przewrócić lub mają suche gałęzie). Dobrym miejscem może być zagłębienie terenu, gęste zarośla, czy obszar pod powalonym pniem. Unikaj miejsc w pobliżu wody (ryzyko wilgoci i owadów) oraz na dnie dolin (zimne powietrze opada).

Jeśli masz przy sobie płachtę biwakową, folię NRC lub nawet duży worek na śmieci, możesz szybko stworzyć prosty daszek. Rozciągnij materiał między dwoma drzewami lub nad gałęzią, a boki przymocuj do ziemi. Jeśli nie masz niczego takiego, wykorzystaj naturalne elementy. Gęste krzewy, korzenie powalonego drzewa, czy nawet duża kępa paproci mogą stanowić podstawę schronienia. Możesz zebrać gałęzie i liście, aby stworzyć prosty szałas typu "lean-to" (oparty o drzewo lub inną konstrukcję). Kluczowe jest, aby dach był szczelny i chronił przed deszczem.

Pamiętaj o izolacji od ziemi. Ziemia szybko odbiera ciepło z ciała. Wyłóż podłogę schronienia suchymi liśćmi, gałązkami igliwia, mchem czymkolwiek, co stworzy warstwę izolacyjną. Im grubsza warstwa, tym lepiej. Nawet najprostsze schronienie może znacząco zwiększyć Twoje szanse na przetrwanie nocy i utrzymać Cię w dobrej kondycji psychicznej i fizycznej.

Psychologia przetrwania: Jak utrzymać morale i pozytywne nastawienie w samotności?

Zgubienie się w lesie to nie tylko wyzwanie fizyczne, ale przede wszystkim psychiczne. Stres, lęk, samotność i poczucie beznadziei mogą być równie niebezpieczne, co brak wody czy wychłodzenie. Utrzymanie morale i pozytywnego nastawienia jest absolutnie kluczowe dla przetrwania. Jako osoba, która spędza dużo czasu w terenie, wiem, jak łatwo jest poddać się negatywnym myślom.

Moja pierwsza rada: skup się na zadaniach. Zamiast rozmyślać o tym, co mogło pójść nie tak, skup się na tym, co możesz zrobić TERAZ. Budowanie schronienia, zbieranie drewna na ognisko (jeśli masz zapałki lub zapalniczkę), szukanie wody każde takie działanie daje poczucie kontroli i celu. Małe sukcesy budują pewność siebie i odwracają uwagę od lęku.

Unikaj negatywnych myśli. To łatwo powiedzieć, trudniej zrobić, ale musisz świadomie walczyć z pesymizmem. Przypominaj sobie o swoich bliskich, o tym, co chcesz jeszcze zrobić w życiu. Wizualizuj moment powrotu do domu. Śpiewanie, opowiadanie sobie historii, a nawet głośne mówienie do siebie może pomóc w walce z samotnością i utrzymaniu jasności umysłu.

Pamiętaj o sile woli i nadziei. Ludzki organizm jest niezwykle wytrzymały, a umysł potrafi zdziałać cuda, gdy jest odpowiednio nastawiony. Wierz w to, że zostaniesz odnaleziony. Służby ratunkowe są skuteczne i zrobią wszystko, by Cię znaleźć. Twoim zadaniem jest przetrwać i ułatwić im to zadanie, pozostając w dobrym stanie fizycznym i psychicznym. Każda minuta, którą wytrzymasz, przybliża Cię do ratunku.

Gdy potrzebna jest pomoc: Jak skutecznie wezwać ratunek z głębi lasu?

Magia numeru 112: Jak zadzwonić po pomoc nawet bez zasięgu własnej sieci?

Kiedy wszystkie inne metody zawiodą i potrzebujesz natychmiastowej pomocy, Twój telefon komórkowy staje się najważniejszym narzędziem. Numer alarmowy 112 to prawdziwa "magia" w sytuacjach kryzysowych, a jego działanie w lesie może Cię zaskoczyć. Wiele osób myśli, że brak zasięgu własnej sieci oznacza niemożność wykonania połączenia. To błąd!

Połączenie z numerem 112 jest możliwe nawet w przypadku braku zasięgu Twojego operatora komórkowego, pod warunkiem, że w pobliżu dostępna jest jakakolwiek inna sieć komórkowa (np. innego operatora). Telefon automatycznie spróbuje połączyć się z najbliższą dostępną siecią, aby umożliwić nawiązanie połączenia alarmowego. Dlatego też, nawet jeśli na ekranie widzisz "brak zasięgu" lub "tylko połączenia alarmowe", zawsze warto spróbować wybrać numer 112. To może być Twoja jedyna szansa na wezwanie pomocy.

Pamiętaj, że połączenia na 112 są bezpłatne i można je wykonać nawet bez karty SIM w telefonie. Gdy już połączysz się z operatorem, najważniejsze jest, aby zachować spokój i jasno przekazać wszystkie niezbędne informacje. Nie rozłączaj się, dopóki operator nie potwierdzi, że ma wszystko, czego potrzebuje.

Aplikacja "Ratunek": Twoja cyfrowa nić życia w kontakcie ze służbami

W dobie smartfonów, jedną z najskuteczniejszych metod wezwania pomocy w lesie jest aplikacja "Ratunek". To narzędzie, które każdy, kto wyrusza w teren, powinien mieć zainstalowane na swoim telefonie. Nie jest to zwykła aplikacja to cyfrowa nić życia, która łączy Cię bezpośrednio ze służbami ratunkowymi.

Główną funkcjonalnością aplikacji "Ratunek" jest możliwość wysłania precyzyjnej lokalizacji GPS do służb ratunkowych. Wystarczy kilka kliknięć, a Twoja pozycja, z dokładnością do kilku metrów, zostanie przekazana do odpowiednich służb, takich jak GOPR, TOPR, WOPR, LPR, Policja czy Straż Pożarna. To eliminuje problem nieprecyzyjnego opisywania miejsca zagubienia, co w lesie jest niezwykle trudne.

Aplikacja działa w trybie offline, co oznacza, że do wysłania lokalizacji nie potrzebujesz aktywnego połączenia z internetem wystarczy zasięg sieci komórkowej, nawet minimalny, do wysłania SMS-a z danymi. Co więcej, aplikacja pozwala na wysłanie dodatkowych informacji, takich jak stan zdrowia poszkodowanego czy rodzaj zagrożenia. Zdecydowanie zachęcam do jej zainstalowania i zarejestrowania się w niej przed każdą wyprawą w teren. To mały wysiłek, który może uratować życie.

Przeczytaj również: Jak ukryć się w lesie? Opanuj sztukę niewidzialności!

Jak precyzyjnie opisać swoje położenie? Kluczowe informacje dla dyspozytora

Kiedy już uda Ci się połączyć z numerem 112, kluczowe jest, aby przekazać dyspozytorowi jak najwięcej precyzyjnych informacji. Im dokładniej opiszesz swoje położenie i sytuację, tym szybciej i skuteczniej służby będą mogły Ci pomóc. Oto lista kluczowych informacji, które musisz przygotować:

• Dane osobowe: Podaj swoje imię i nazwisko. To podstawa do identyfikacji.
• Dokładny opis lokalizacji: To najważniejsza informacja.
  • Jeśli znalazłeś słupek oddziałowy, podaj jego numer to najdokładniejsza metoda lokalizacji w lesie.
  • Jeśli nie ma słupka, opisz charakterystyczne punkty w okolicy: duża skała, powalone drzewo, strumień, rzeka, jezioro, linia energetyczna, wyraźna droga leśna, szlak turystyczny (podaj kolor).
  • Wspomnij, w którym kierunku się poruszałeś lub z którego kierunku przyszedłeś.
  • Opisz, co widzisz dookoła rodzaj drzew, ukształtowanie terenu.
• Stan zdrowia: Poinformuj, czy są obrażenia (Twoje lub innych osób), czy ktoś jest nieprzytomny, czy potrzebna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Opisz rodzaj obrażeń.
• Czas rozpoczęcia wycieczki i orientacyjny czas zagubienia: Pomoże to służbom oszacować, jak długo jesteś w lesie i jaki obszar mogłeś pokonać.
• Liczba osób w grupie: Poinformuj, ile osób jest z Tobą i w jakim są stanie.
• Rodzaj zagrożenia: Czy jesteś tylko zagubiony, czy może doszło do wypadku, pożaru, czy widzisz dzikie zwierzęta?

Pamiętaj, aby mówić spokojnie i wyraźnie. Odpowiadaj na pytania dyspozytora i nie rozłączaj się, dopóki nie uzyskasz potwierdzenia, że wszystkie informacje zostały przyjęte. Twoja precyzja może uratować Ci życie.